Fasnächtlich besinnlich
Dass besinnliche Momente, laute Guggenmusik und zum Lachen anregende Geschichten in Reimform zusammenpassen, hat der sehr gut besuchte Fasnachtsgottedienst am Samstag vor der Fasnacht in Oberägeri eindrücklich bewiesen!
Hinweis: Fotos finden Sie / findest du am Ende des Berichts.
Es ist eine schöne Tradition, dass die drei Oberhäupter der Legoren Fasnachtsgesellschaften vom Hauptsee, von Alosen und vom Dorf Oberägeri, zusammen mit ihren Ehrendamen und den Vorständen, zum Beginn der 5. Jahreszeit gemeinsam den Fasnachtsgottesdienst besuchen. Musikalisch wurde der diesjährige von der Guggenmusik F'Ägerer umrahmt. Thomas Betschart– inzwischen berühmt-berüchtigter Reimprediger zu Sankt Peter und Paul – war für die Gedanken zum Evangelium und einige «Internas» aus dem Oberägerer Pfarreileben zuständig, während Urs Stierli der Liturgie vorstand. Die volle Kirche, in der viele Kinder und Erwachsene bunt verkleidet zu sehen waren, zeigte eindrücklich, dass Fasnacht und Kirche wirklich hervorragend zusammenpassen, ja sogar zwingend zusammengehören. Denn die Fasnachtszeit soll sich von unserem Alltag abheben, damit wir uns am Aschermittwoch bewusst auf die andere Zeit, die Fastenzeit einlassen können.
Ausschnitt aus der Begrüssung, welche auf die drei Mottos der Fasnachtsgesellschaften vom Hauptsee (Morgarten) «Im Slalom dure Hauptsee», von Alosen «Ä grossi Röhrä» und vom Dorf Oberägeri «Vergoldeti Hoch-Ziit» eingeht:
Schön bisch du - schön sind Sie da,
eso duet de Diakon Stierli amigs sini grossä Rede im Rampälicht afa,
hüt sitzt er aber usnahmswiis mal eher e chli im Schattä,
ich höffe, dass wäge dem sini Persönlichkeit nöd zfescht duet ermattä.
I dem Sinn han ich jetzt im Urs au scho mini Grüess dörfe sände,
und miär chönd üs sofort wieder wichtigere Sache zuwände.
Genau, das sind nämlich ihr, alli wo hüt da i Gottesdienscht sind cho,
zäme s Läbe zfiirä, das tuet guet und macht vo tüf innä usinig froh.
Natürlich begrüss ich au d’Fägerer, bsunders diä devo wo bi miär sind im Relgionsunterricht gsi,
vo dene Ärmschtä, heds ja da grad es paar debi.
Und wämmer bim Thema sind, wämmer grad da ännä wiiter mache,
es sollid jetzt mal diä, vo miär i religiöse Sache usbildete, Ehrädamä lachä.
Genau das himmlische Lachä, vo minä ehemalige Schuelchinde,
machts, dass de Martin, de Roman und de Rusli sind so schöni Erschinig, trotz ihre eher mittelmässigä Grindä.
Liebi Oberhäupter mit Gefolge vom Alosä, Hauptsee und em Dorf, schön sind ihr da,
es isch üs e Ehr, die 5i Jahrszeit mit dem Gottesdienscht zäme dörfe azfa.
Begrüess wett ich au dStadt Zuger, sind sicher au e Hufä da ufächo,
chli go Wärbi mache, dass au ihrä Stadttunnel de a de Urnä wird agno.
Politisch wot ich jetzt da nöd zfescht wärde,
aber ich glaube es gäbt no zukunftwiisendri Ideeä, als s’usbudlä vo grossä Röhre, tüff id de Erdä.
Sigs wis well, am ökologischtä farsch sowieso vom Alosä obä - abä,
de Gang usä und de la rollä, bim Elektroauto chasch sogar no Strom ladä.
Drum fahrid jetzt alli i Rate ufä und de wiider durapp,
aber vermuetlich isch das, will de Parkplatz det a schöne Tag wird eher knapp.
Chli schwieriger wird’s mit em ökologische Fahre im Hauptsee,
det gids für alli e Slalom, sogar im Summer ohni Schnee,
Flüssig fahre chasch weder de erscht no de zweit Lauf, nei es gad nöd,
Rotliechter, Abschrankigä, Stop and Go, es wird eim schier z’blöd.
Nach em Slalom dur de Hauptsee und de grossä Röhre,
dömmer jetzt no chli die ewigi Liebi beschwöre,
so wieä das d’Legorä im Dorf i dem Jahr wänd zelebriär,
und s’mal mit enerä vergoldete Hochziig tönd usprobiär.
Im Zytalter vo ischlägigä Websiitä und em App Tinder,
isch das eher e Wunschvorstellig, gwächslet wird hüt eher gschwinder.
Aber miär vo de Chilä glaubid zäme mit üch hüt no dra,
das d Liebi mit Redä, Dankä säge, Vergäh und Gottes Segä lang ch anä ha.
So jetzt simmer scho z’Mittzt drin, Zyt fürs Chrützzeiche,
chum führä Urs Stierli, im Schattä wirsch ja du ganz bleichä.
Ausschnitt aus der Reimpredigt zum Sonntagsevangelium (Markus 1,29-39):
Zerscht will ich e Gedanke zum Evangelium mit üch teile,
denn es isch es spannends Thema, das vom Heilä.
Krankheit, Verletzigä - psychisch und pysisch sind Teil vom mänschlichä Sii,
und genau uf diä Tatsach lad sich Gott, durch Jesus voll und ganz ii.
Anderscht als griechischi oder anderi Götter, wo immer die gröschte sind,
macht sich üsä Gott mägisch ganz chli und wirkt sanft wiä ne finä Wind.
Gott isch sogar Mänsch worde - a Wiehnachte fiirid miär de Momänt,
und durläbt so au, was üs Mänsche weh tuet, was i üsnä Herzä brännt.
Aber er lads nöd bim «debi si» la blibä, er will Heilig für dich und mich,
will das isch sini Idee, das isch sini Vorstellig für’s göttlichi Riich.
Und das isch nöd zVerwächsle mit em Himmel, irgenwänn später, nei,
s Rich Gottes söll da si, uf de Wält und bsunders bi jedem dehei.
Was miär uffallt isch, dass Jesus kei Show us em Heilä macht,
er gad zu de Frau, det wo si grad isch, nimmt dHand, sanft und sacht.
Wämmer Jesus, wämmer Gott als Zauberer würdid bschribä,
den würdid miär ganz klar bim falsche Thema stah bliibä.
Er zauberet nöd, sonder wott für üs es Läbe wo über ragid di guetä Sachä,
es läbe wo au dFasnacht Platz hed, s fiirä und s’zämme Lachä.
Ich glaube eso isch das Evangelium vo hüt zverstah,
miär dörfid i derä Zuversicht, mit derä Zusag vo Gott, dur s’Läbe wiitergah.
Halleluja, Halleluja,
Halleluja, Halleluja
(gesungen zum Refrain "Hallelujah" von Leonard Cohen)
Anschliessend gab es verschiedene Geschichten aus der Pfarrei zu hören. Hier eine kleine Auswahl:
Nach dene heilende Gedanke zum Evangelium,
gads jetzt wiiter mit es paar Gschichtä us de Pfarrei, gradusä – nöd churm.
Fäschtbelüchtig – Halleluja
Heilig Abig, i de Chilä isch d Stimmig fiirlich und froh,
a de Christbäum hangid es paar Stärne, gmacht vo Hand us Stroh.
Au chlini Cherzli lüchtid det, mer gnüssds, es isch e wahri Pracht,
doch ei Strang LED Lampli fad afa blinkä, als wärs für sie di letschti Nacht.
dRainer, wo diä mit em Meinrad montiert hed, cha sich nümme konzentierä,
statt sich fromm z bsinnä, duet er zum närvigä Blicklicht ufä stierä.
«Miär händ doch alles nomal teschtet im Vorus,
werum blinkd das jetzt, ich chumä nümmä drus.»
Ja, vielleicht hed de Meinrad e Gheimplan für die kommendi Wiehnacht,
und teschtet im ganz chlinä, scho mal es Detail vo de nüä Pracht.
Rainer, de blinkid de villicht alli Lampli, blink, blink, blink,
und das sogar wächselnd i de Frabe Rot, Grün, Blau und Pink.
Es wird blinke, es wird blinke,
es wird blinke, es wird blinke.
(gesungen zum Refrain "Hallelujah" von Leonard Cohen)
Entsorgä – Halleluja!
Bim nächschte won ich üch da cha zverzellä,
gads um Gläser, Löffel, Täller und öpä e Chelä.
Abwäschä isch nämmlich au bi Sakristaninnä nümme so inn,
drum händ au diä i de Chuchi e Abwäschmaschinä drin.
Irgendwänn sind diä de aber durä, laufid nümme guet,
de chaufsch e neui, will das dWirtschaft akkurblä tuet.
De Servicmonteur chund is Hus, de Ustusch go mache,
muesch nöd dehei si, chasch mache i dere Zyt wichtigeri Sache.
Fürs Hälfe usäträge vo de alte Maschinä duet dBsitzeri de Sohn aktiviärä,
genau de Kilian, wo i de Garage unädrah duet a Auto umä montierä.
Jetzt rueft de Monteur: «Herr Meier ich wäri parat»,
No e Frag: Wot ihri Mueter alles mitenand entsorgä oder sGschirr wo no drine isch separat?
Sie isch voll gsi, sie isch voll gsi,
sie isch voll gsi, sie isch voll gsi.
(gesungen zum Refrain "Hallelujah" von Leonard Cohen)
Doppelreparatur – Halleluja
Innerä Katechetin isch es technischs Malör passiert,
bim laminierä vomä A4 Blatt, heds d Foliä nöd richtig tranportiert.
Am Schluss isch alles i de Maschinä inne e truurigä Rumpf,
es hilft weder rissä, no es Mässer oder es Zangli schmal und stumpf.
Als erschtes versucht de Urs Stierli de Handwärker Maa z stellä,
aber das Grät gseed gli us, als hätts einä absichtlich schlissä wellä.
Mit zwei Theologe-Händ chunsch da halt schnäll ad technischi Gränze,
er tut scho eher – under üs gseid - mit sim Muulwärk glänze.
Drum überlad er sFäld de em Rainer Henggeler, Huswart-Profi,
de schafts de no gli, emel vor em Züni, no ohni Glas Ovi. (Wegen Reim)
Achtung: Was de Rainer bis Hüt aber no nöd hed verno,
das Grät hed nach sinnerä fachmänische Reperatur, no e zweit Rundi gno.
D Katechetin bringt s Grät nämlich e Tag zwei spöter uf Unterägeri,
det im Reperaturkafi luegt, wiider e Fachmaa i das Maschineli dri.
«Frau Hürlimaa - da isch nüd dinnä wo s Laminierä plokiert,
nämmid sie das Grät wiider mit, das hed sicher scho einä repariert.»
Er hed nüd gwüsst, sie hed nüd gwüsst,
er hed nüd gwüsst, sie hed nüd gwüsst.
(gesungen zum Refrain "Hallelujah" von Leonard Cohen)
Thomas Betschart, Reimprediger zu Sankt Peter und Paul